கிறுக்கல்கள்

மேதகு படம் பார்த்தேன். மிகவும் பிடித்திருந்தது. படக்குழுவில் பணியாற்றிய ஒருவர் என் முகநூல் நண்பர் பட்டியலில் இருந்தார். கடந்த வருடம் இது தொடர்பான அறிவிப்பும், காட்சி படங்களும் அவர் பதிவில் வந்ததைக் கண்ட போது எதற்கு இவர்களுக்கு வேண்டாத வேலை, தலைவரின் வரலாற்றை படமாக எடுக்கிறேன் என்று சொல்லி எதாவது சொதப்பி விடப் போகிறார்கள் என்று மனதில் நினைத்துக் கொண்டேன். படத்தின் இயக்குநர் (தி. கிட்டு) பெயரை இதற்கு முன்பு கேள்விப்பட்டது கூட கிடையாது. நடிகர்கள், இசை, ஒளிப்பதிவு, என எல்லோருமே புதிய முகங்கள். கொஞ்சம் கூட நம்பவில்லை. ஆனால் இன்று என் கணிப்பை பொய்த்துப் போகச் செய்து விட்டார்கள். சில குறைகள் இருந்தாலும், படம் மிகவும் விறுவிறுப்பாகாவும், முடியும் மட்டும் அதனுடனே ஒன்றி இருக்கவும் வைத்திருந்தது. படத்தின் பலமே தலைவரின் இளவயது பாத்திரத்தில் நடித்த நடிகர் குட்டி மணி தான். திரையில் அவரை பார்க்கும் பொழுது அன்பும் மதிப்பும் பொங்கி வருவதை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. தனக்கு கொடுத்தப் பாத்திரத்தை செம்மை செய்து விட்டார். கதை வசனம், பின்னனி இசை, ஒளிப்பதிவு என எல்லாம் தரம். கலவரம், வன்முறை காட்சி...

கனவு திரை நான் கடந்த மூன்றரை வருடங்களாக இணையத்தில் எழுதிய சினிமா அறிமுகங்களிலிருந்து தேர்ந்தெடுத்த முப்பது கட்டுரைகளை உள்ளடக்கிய தொகுப்பு தான் இந்நூல்.  தமிழ் சினிமா, உலக சினிமா, வெப்சீரிஸ், ஆவணப்படம் என கலவையாக எழுதியுள்ளேன். எனது முதல் புத்தகம் வெளியாகி சரியாக மூன்று மாதம் கழித்து "கனவு திரை" வெளிவந்துள்ளது. இந்த சொற்ப காலத்தில் நூறு பக்கம் எழுதுவது எல்லாம் சாத்தியமே கிடையாது. ஒரு கட்டுரை எழுதி முடிக்க எனக்கு குறைந்தது ஒரு வாரம் சரி தேவைப்படும். அதிலும் சினிமா திரையனுபவத்தை எழுத முதலில் சில மணிநேரங்களை சிலவு செய்து அந்த படைப்பை பார்க்க வேண்டும். அதிலும் வெப்சீரிஸ் என்றால் பார்த்து முடிக்கவே மாதக் கணக்காகும். உதாரணமாக; ' பிரேக்கிங் பேட் ' சீரிஸை பற்றிய கட்டுரையை எழுத 5 சீசனையும் பார்த்திருக்க வேண்டும். அதில் மொத்தமாக 62 எபிசொட்கள் உள்ளன, ஒவ்வொன்றும் ஒரு மணிநேரம் அளவுக்கு ஓடக் கூடியது. ஆகவே கடந்த மூன்று மாதங்களும் நூலை செப்பனிடுவதற்கே போதுமானதாக இருந்தது. அல்புனைவாக இருந்தாலும் புனைவிற்கு உரிய சுவாரஸ்யத்தில் கனவு திரையை எழுதியுள்ளேன். அதனால் வெறும் சினிமா...

பூச்சி வகைகளில் தேனீ மட்டுமே மனிதனுக்கு பகுதியளவில் கட்டுப்பட்டது. ஆடு, மாடு போல அதனையும் நாம் தோட்டத்தில் வளர்க்க ஆரம்பித்து விட்டோம். கொத்து வாங்கிக் கொண்டும் வளர்க்க காரணம் தேனின் சுவைதான். தேன் என்றால் யாருக்கு தான் பிடிக்காது, இயற்கையான, சுவையான, ஆரோக்கியமான உணவு. தேனை சாப்பிடவும், உடலில் பூசிக் கொள்ளவும் முடியும். இரண்டு வழிகளிலும் உடலுக்கு நன்மை செய்யக் கூடியது. அதிலும் கருப்பு தேன் என்றால் மேலும் சிறப்பு. சுவையான தேனை நமக்கு தரும். இல்லை…., நாம் அவற்றிடம் இருந்து திருடிக் கொள்ளும், தேனீயின் வாழ்க்கை தேனை விட தித்திப்பானது. தனிப் புத்தகமாக எழுதும் அளவுக்கு விஷயம் இருக்கிறது. சில சுவாரஸ்யமான தகவல்களை மட்டும் உங்களுடன் பகிர்ந்துக் கொள்கிறேன். அதற்கு முன்பு தேனீயிடம் வெறுப்பைக் காட்டாதீர்கள். பாவம், அவை விரும்பி தாக்குவதில்லை. நம்மை கொத்திய உடன் அதுவும் இறந்து விடும் மனிதர்களின் மூளையுடன் ஒப்பிட்டால் தேனீக்களுக்கு அளவில் மிகச் சிறிய மூளை தான் உள்ளது. அதன் அளவு 0.4 - 0.6  மில்லி மீட்டர் மட்டுமே, ஆனால் சூப்பர் கம்ப்யூட்டர் அளவுக்குத் திறன் வேகம் கொண்டது. தேனீக்கு பத்த...

மயக்க மருந்து என்ற ஒன்று கண்டுப் பிடிக்கபடுவதற்கு முன்னர் இருந்தே, மனிதன் அறுவைச் சிகிச்சைகளை செய்யத் தொடங்கி விட்டான். 18 ஆம் நூற்றாண்டில் செய்யப்பட்ட அறுவை சிகிச்சைகளின் போது நோயாளி கடுமையான வேதனையை பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டியிருந்தது. அதிகப்படியான இரத்த இழப்பும் ஏற்பட்டது. வாயில் ஒரு மரக்கட்டையை கடிக்கக் கொடுத்து, படுக்கையுடன் சேர்த்து பிணைத்து கட்டி விட்டு, ஆட்டை அறுப்பது போல அறுக்க ஆரம்பித்து விடுவார்கள். வலியை குறைக்க ஓபியம் (opium), சில வகை மூலிகைகள் பயன்படுத்தபட்ட போதும். அவை பெரிதாக கைக்கொடுக்கவில்லை.  அவற்றினால் மூளைக்கு தூண்டுதலை ஏற்படுத்தி வலி, சூடு, குளிர் போன்றவற்றை உணரச் செய்யும் நரம்பு தொகுதிகளை கட்டுப்படுத்தி வலியை குறைக்க முடியவில்லை. அவற்றின் வீரிய குறைவே இதற்கு காரணம். இந்த பழமையான அறுவை சிகிச்சைகளின் சில சமயங்களில் நோயாளியின் தலையில் ஓங்கி ஒன்று போட்டு நினைவிழக்க  செய்து அவசர அவசரமாக சிகிச்சையை மேற்கொள்ளவார்கள்.  அத்தருணங்களில் சிலர் பாதியில் விழித்துக் கொண்டு மருத்துவர்களை காண்டாக்குவார்கள், ஒரு சிலர் நிரந்தரமாக கண்ணை மூடி விடுவார்கள். பெரு...

எழுத்தாளர் அருணா ராஜ் எழுதிய "அருணா இன் வியன்னா" என்ற பயண நூலை கிண்டிலில் படித்தேன். வாவ்! போட வைத்து விட்டார். பின்னர்..., அமேசான் கிண்டிலில் 200 தாண்டி ரேட்டிங், ரிவியூ வாங்குவது என்றால் சும்மாவா?, நீண்ட நாளைக்கு பிறகு ரசித்து ருசித்து வாசித்த புத்தகம். புத்தகத்தை படிக்கத் தொடங்கி சில அத்தியாயங்கள் தாண்டும் போது இந்த புத்தகத்தில் அப்பிடி என்ன பிரமாதமாக இருக்கிறது? இப்படி கொண்டாடி  வைத்திருக்கிறார்கள். என்று நினைத்து கொண்டே வாசித்தேன். சற்று நேரம் கழித்து பார்த்த போதுதான் பாதி பக்கங்களை கடந்து இருந்ததை கவனித்தேன். இதுதான் இந்த புத்தகத்தின் பலம். நான் சமீபத்தில் இவ்வளவு வேகமா வேறு எந்த புத்தகத்தையும் படித்து முடித்தது கிடையாது. எந்த இடத்திலும் சலிப்பை ஏற்படுத்தாத சுவாரசியமான மொழிநடை. அருணா நகைச்சுவை உணர்வு மிக்கவர் பக்கத்திற்கு பக்கம் வெடித்து சிரிக்க வேறு வைக்கிறார். உங்களுடன் சேர்ந்து நானும் ஐரோப்பாவில் சுற்றிய உணர்வை ஏற்படுத்தி விட்டீர்கள். ஏ.கே செட்டியாருக்கு பிறகு நான் ரசித்து வாசித்த பயண நூல் இதுதான். இனி என் சிறந்த பயண நூல் பட்டியலில் இதற்கும் எப்பொழுதும் த...

ஊருக்கு சென்று வேலையில்லாமல் தெருத்தெருவாக சுற்றி அலைவது போல ஒரு கனவுக் கண்டேன். இதை எல்லாம் நினைத்து பார்க்கும் போதே பயமாக இருக்கிறது. ஊருக்கு சென்றால் நண்பர்களுடன் சேர்ந்து சோமபானம் அருந்தலாம். முகத்தை மறைக்காத  தேவதைகளை பார்க்கலாம். பிறகு கிரகஸ்தனாக மாறி லெளகிக வாழ்க்கையில் உழலலாம். இப்படி சில சந்தோசங்கள் இருந்தாலும் வெளிநாட்டில் இருக்கும் போதே அரை பிச்சைக்காரனாக வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் நான் ஊருக்கு சென்றதும் முழு பிச்சைக்காரனாக மாற வேண்டியிருப்பதை நினைத்து பார்த்தால் தான் கொஞ்சம் கலக்கமாக இருக்கிறது. நண்பன் வேறு "மச்சா புத்தகம் எதும் எழுதும் ஆசை இருந்தா, அங்க இருக்கும் போதே எழுதி விடு. இங்கு வந்த பிறகு லோல் படுவதற்கே நேரம் சரியாக இருக்கும்" என்று பயமுறுத்துகிறான். உண்மை தான்  எந்நேரமும் அரிசி வாங்குவதை பற்றிய யோசனை மண்டையில் இருக்கும் போது இலக்கியம் எப்படி வரும். எழுத்தாளனாக வாழ்வது கூட ஆடம்பரம் தான்.

 Spoiler Alert  நேற்று ஜோஜி பார்த்தேன். எல்லோரும் அதிகம் புகழ்ந்து எதிர்பார்ப்பை எகிற விட்டபடியால், நானும் "என்னால் அதன் தாக்கத்தில் இருந்து இன்னும் மீளமுடியவில்லை" என்று அடித்து விட விருப்பம் இல்லை. ஆனால் தரமான படம் அதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை. என் ஏமாற்றத்திற்கு காரணம்  "ஒரு சாமானியன் குடும்ப சமூக, புறக்கணிப்பு காரணமாக இரண்டு கொலைகள் செய்கிறான்" என்று கதையின் அடிநாதத்தையே சொல்லி ஸ்பாய்லர் செய்து விட்டார்கள். இது தெரியாமல் படம் பார்க்கும் ஒருவனுக்கு ஜோஜி அற்புத திரை அனுபவத்தை தந்திருக்கும் என்பதை மறுக்க முடியாது. வளமை போலவே பகத் பாசில் தன் பங்கை நிறைவாக செய்து விட்டார். சேட்டன்கள் ஒரே வீட்டையே சுற்றி சுற்றி ஒளிப்பதிவு செய்து நிறைவான கதையை சொல்லி அசத்தி விட்டார்கள். தமிழ் சினிமா இவர்களிடம் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்று அதே பழைய புராணத்தை பாட மாட்டேன். எல்லோரும் இப்படியே எடுக்க தொடங்கிவிட்டால் நிச்சயம் வெறுத்து விடும். ஆனால் இது போன்று சில படங்களும் வருடத்திற்கு மூன்று, நான்கு சரி வரவேண்டும். நம்மவர்கள் இதை விட சிறப்பாக செய்ய கூடியவர்கள் தான்.